Raamsdonker Egbert Ligtvoet voor de tweede keer wereldkampioen met postuurkanaries
Raamsdonk, 30 januari 2019
Op de zolderverdieping van de woning van de 81-jarige Egbert Ligtvoet verblijven honderden kanaries, waaronder een aantal wereldkampioenen. Dat zijn kanaries Scotch Fancy Bont, die tijdens de onlangs voor de 67e maal gehouden WK Mondial 2019 de beste van de wereld bleken te zijn.
De gevleugelde wereldkampioenen zijn in de woning van Ligtvoet alleen bereikbaar via een uitschuifbare viizotrap. Dat was in 2015 voor toenmalig burgemeester Willemijn van Hees wellicht de reden om geen bezoek te brengen aan de Raamsdonkse vogelliefhebber. Want dat jaar werd Egbert Ligtvoet ook al wereldkampioen met een aantal van zijn postuurkanaries en behaalde hij ook nog zilver tijdens de 63e Mondial die toen gehouden werd in het Autotron in Rosmalen. Wnd. burgemeester Jan Luteijn maakte dat gemis afgelopen maandag goed door wel de ietwat gammele trap te beklimmen om de kampioenenkweker uitgebreid tussen zijn kanaries te huldigen. Volgend jaar wil Egbert Ligtvoet zijn WK-titel verdedigen tijdens de Mondial 2020 die dan plaatsvindt in Portugal. Tijdens de Mondial 2019 zonden kwekers uit 44 landen in totaal 18.913 kanaries, parkieten en kleine exotische vogels in. Waaronder de stam van vier WK-toppers van Egbert Ligtvoet uit Raamsdonk.
Het werd voor burgemeester Luteijn en de eveneens aanwezige bestuurssecretaresse Brenda Lefeu een educatief bezoek. Bij alles wat Egbert Ligtvoet vertelt over zijn tijdverslindende hobby spreekt de liefde voor zijn kanaries. Op de vraag hoeveel postuurkanaries hij bezit weet hij geen precies antwoord en schat hij dat op zo’n 180, 190, maar de vraag waarom juist zijn kanaries wereldkampioen werden, weet hij exact. “Ze deden goed waarop de juryleden letten; bij de Scotch Fancy mogen de schouders niet te hoog of hoekig, maar duidelijk afgerond zijn. De schouders zijn van achteren bezien vrij smal, waarbij de halvemaan-vorm van de Scotch in een mooie vloeiende lijn dient te lopen,’ is de uitleg van Ligtvoet. De WK-titel werd gewonnen met een stam van vier vogels die zoveel mogelijk op elkaar moeten lijken. Als Ligtvoet zijn wereldkampioenen aanwijst is dat niet echt te zien.
Als hij daarop gewezen wordt, is zijn antwoord duidelijk: “Je moet heel veel trainen met de vogels; zorgen dat ze alert zijn. Op een gegeven moment gaan ze, als ik tegen het tentoonstellingskooitje tik, op de juiste manier zitten. Om te beoordelen of het topvogels zijn, is het een kwestie van observeren, selecteren en weten of ze een goede bloedlijn hebben. Daarnaast komt mijn vogelvoer uit Belgié, omdat dat net beter van samenstelling is.
Ik kan best wel eens weg, maar met vakantie wil ik niet. Dan ben ik te lang weg bij mijn vogels.” En dan lachend: “Dat kan ik ze toch niet aandoen.”
TELLEN, BESCHERMEN ENTRAINEN
Tot zijn grote spijt moet Egbert Ligtvoet concluderen dat vergrijzing, net als in de wereld van de duivenmelkers, ten koste gaat van het aantal leden. “De jongeren laten het afweten. Soms tref ik wel eens een enthousiast persoon, die als hij hoort dat twee weken vakantie er dan niet meer inzit, afhaakt. Ik begin ’s morgens met mijn vogels te voeren, water te verversen en de hokken schoon te maken en ga daar in de namiddag wederom mee aan de slag. Tussendoor pak ik wel eens mijn racefiets voor een rondje door de polders en/of in de Biesbosch.
Met boswachter Thomas van der Es ga ik eenmaal per zes weken met zijn boot de Biesbosch in om vogels te tellen. Daarnaast markeer ik namens Brabants Landschap vogelnesten in verschillende polders. Eigenlijk ben ik al bijna 43 jaar hele dagen met vogels bezig en dat verveelt me nooit. Ik ben 0.a. lid van Vogellust in Raamsdonksveer, de Voliérevrienden in Oosterhout en de Vogelvriend in Leerdam. Bij al die verenigingen heb ik met regelmaat eerste prijzen gewonnen. Daarnaast was ik afgelopen jaar algemeen rayonkampioen van Brabant ‘stellen’ bij de Speciaal-club Vorm- en Postuurkanaries Nederland, een club waarvan ik rayoncommissaris ben.”
Het leverde Egbert Ligtvoet een volle kamer met bekers, oorkondes, penningen en medailles op. Alsof het allemaal nog niet genoeg was overhandigde burgemeester Luteijn de zichtbaar trotse vogelliefhebber, naast een bos bloemen en een felicitatiebrief, namens de gemeente ook een goudkleurige gemeentespeld. Aansluitend aan het bezoek vertrok Egbert weer naar zijn vogels op zolder, wellicht voor de eerste training richting de Mondial 2020 in Portugal.
Bron: Jan Hoek, De Langstraat
Digitalisering en Wiki opmaak: Terry van Erp
