Wiesau
Werkkamp Wiesau was tijdens de Tweede Wereldoorlog een berucht dwangarbeiderskamp en buitenkamp van concentratiekamp Gross-Rosen. Het kamp lag in Neder-Silezië, ongeveer 6 kilometer ten noorden van Bunzlau (het huidige Bolesławiec in Polen).
Hier is meer informatie over de geschiedenis van het kamp:
Achtergrond en Indeling
In de praktijk kende Wiesau twee verschillende kampen:
Mannen (ZAL fJ): In oktober 1942 werd hier een werkkamp voor Joodse mannen ingericht. Het kamp bestond uit vier houten barakken omgeven door prikkeldraad en bood plaats aan zo'n 500 mannen.
Vrouwen (buitenkamp): In de tweede helft van 1944 werd er daarnaast een vrouwenbuitenkamp van KL Gross-Rosen opgericht. Dit deel van het kamp huisvestte ongeveer 500 Joodse vrouwen, voornamelijk afkomstig uit Hongarije.Leef- en Werkomstandigheden
De omstandigheden in het werkkamp waren mensonterend. De gevangenen werden onderworpen aan extreme dwangarbeid. De vrouwen werden te werk gesteld in de nabijgelegen munitiefabriek Küppers. In het mannenkamp werden gevangenen ingezet voor zware bouwprojecten en andere arbeid. De hygiënische omstandigheden waren desastreus, waardoor er regelmatig dodelijke ziektes zoals dysenterie (ruhr) en longontsteking uitbraken.
Evacuatie
In januari 1945, toen het Sovjetleger oprukte, werd het kamp ontruimd en werden de gevangenen geëvacueerd. Velen van hen kwamen om tijdens de beruchte dodenmarsen.
Historische Connectie
Omdat veel Joodse mannen vanuit Nederland (via doorgangskamp Westerbork) in deze regio terechtkwamen, zijn er in Nederland talloze Stolpersteine (struikelstenen) te vinden die herinneren aan mannen die in Wiesau zijn bezweken of vermoord.
Bron, Digitalisering en Wiki opmaak: Terry van Erp
