Colani: 1 versie geïmporteerd

2023-11-23T14:57:15Z

1 versie geïmporteerd

Nieuwe pagina

{{Infobox dynastie
| afbeelding = Baldwin2 Namur.jpg
| afbeeldingbreedte = 200
| onderschrift = Zegel van Boudewijn II van Namen
| naam = Boudewijn II van Namen
| leven = 1217-1273
| functie1 = [[Bestand:Namur Arms.svg|20px]] [[Lijst van graven en markgraven van Namen|Markgraaf van Namen]]
| periode1 = 1237-1263
| voorganger1 = [[Margaretha van Namen|Margaretha]]
| opvolger1 = [[Hendrik V van Luxemburg|Hendrik III]]
| functie2 = [[Bestand:Blason Empire Latin de Constantinople.svg|20px]] [[Lijst van Latijnse keizers van Constantinopel|Keizer van Constantinopel]]
| periode2 = 1228-1261
| voorganger2 = [[Robert van Courtenay|Robert]]
| opvolger2 =
| vader = [[Peter II van Courtenay]]
| moeder = [[Yolande van Henegouwen]]
| functie5 = [[Bestand:Blason Courtenay.svg|20px]] [[Lijst van heren van Courtenay|Heer van Courtenay]]
| periode5 = [[1228]]-[[1273]]
| voorganger5 = [[Robert van Courtenay|Robert]]
| opvolger5 = [[Filips I van Courtenay|Filips I]]
}}
'''Boudewijn II van Namen''' ([[1217]] – [[oktober]] [[1273]]) of '''Boudewijn II van Courtenay''' of '''Boudewijn II van Constantinopel''' was een zoon van [[Peter II van Courtenay]], keizer van [[Byzantijnse Rijk|Byzantium]], en [[Yolande van Henegouwen]]. Hij was gehuwd met [[Maria van Brienne]], de dochter van [[Jan van Brienne]], en werd de vader van [[Filips I van Courtenay]], titelvoerend keizer van Constantinopel.

== Levensloop ==
Bij het overlijden van zijn broer, [[Robert van Courtenay]], als keizer van Byzantium, werd de kroon aan graaf [[Hendrik II van Namen]] aangeboden, maar deze weigerde en zo kwam de jongste broer Boudewijn op de troon. In 1237 werd hij ook markgraaf van [[graafschap Namen|Namen]], nadat hij zijn zuster [[Margaretha van Namen]] van de troon verdreven had. Spoedig na zijn aantreden, diende hij naar het Oosten te vertrekken, maar kwam eerst langs Parijs waar hij zijn markgraafschap verpandde aan [[Lodewijk IX van Frankrijk]], in ruil voor een som geld. In 1248 vernam hij in [[Constantinopel]] dat [[Jan van Avesnes]], de graaf van [[graafschap Henegouwen|Henegouwen]], zich Namen had toegeëigend, op basis van een verklaring van Duits koning [[Willem II van Holland|Willem]]. Volgens deze redenering was Namen bezit van Henegouwen en kwam het markgraafschap terug toe aan Henegouwen, vermits Boudewijn niet de ''eer van trouw'' aan Henegouwen gezworen had. Boudewijn stuurde er zijn echtgenote op af en deze verwierf eerst de steun van [[paus Innocentius IV]] en haar tante, [[Blanca van Castilië]], de koningin van Frankrijk. Toen [[Maria van Brienne|Maria]] in Namen aankwam, was de dreiging van [[Jan van Avesnes]] verdwenen. Na de dood van [[Blanca van Castilië|Blanca]] in 1251, hernieuwde [[Jan van Avesnes]] echter zijn aanspraken op Namen. In 1256 deed ten slotte [[Lodewijk IX van Frankrijk]] een uitspraak, waarbij hij [[Namen (stad)|Namen]] toewees aan Boudewijn en zijn echtgenote. Vervolgens maakte de keizerin-markgravin zich ongeliefd door het opleggen van hoge taksen aan de bevolking. Het ging zo ver dat de [[baljuw]] gedood werd. Wanneer na onderzoek bleek dat deze moord gebeurd was door de vooraanstaanden van de stad, zochten deze toenadering tot [[Hendrik V van Luxemburg]] en boden hem de troon van Namen aan. [[Hendrik V van Luxemburg|Hendrik]] maakte zich geruisloos meester van Namen in 1256. [[Maria van Brienne]] kon alleen nog vluchten. In 1258 zond de gravin van Vlaanderen troepen ter bescherming van de stad, maar de stad diende zich in 1259 toch over te geven aan [[Hendrik V van Luxemburg|Hendrik]] (III in Namen), die de volgende jaren het markgraafschap geleidelijk volledig innam. Ten slotte verkocht [[Maria van Brienne]] in 1263 al haar rechten op Namen aan [[Gwijde van Dampierre]].

== Keizer van Constantinopel ==
Als 11-jarige jongen besteeg Boudewijn II de troon van Constantinopel in [[1228]] en ondervond al gauw dat zijn rijk in financiële problemen zat. Het gebied waarover Boudewijn regeerde was enkel de stad Constantinopel zelf. Hij ging in 1236 naar [[West-Europa]] om financiële steun te verkrijgen in [[Frankrijk (hoofdbetekenis)|Frankrijk]], [[Rome (stad)|Rome]] en [[Vlaanderen (hoofdbetekenis)|Vlaanderen]] om een leger op de been te brengen om zijn rijk te beschermen en uit te breiden.

In 1237 verpandde Boudewijn de [[Doornenkroon (kroon van takken)|Doornenkroon]] aan een Venetiaanse koopman voor 13.134 goudstukken. Zijn zoektocht naar versterking verliep daarna voorspoedig waarna hij in 1240 terugkeerde naar Constantinopel met een aanzienlijk leger. Door omstandigheden lukte het echter niet om wat te bereiken met dit leger en in 1245 keerde Boudewijn weer terug naar West-Europa voor nieuwe versterkingen. Hij belandde in [[Italië]] en vervolgens in Frankrijk, hij bleef twee jaar weg en het regentschap werd waargenomen door zijn vrouw Maria en Filip van Toucy. Hij bereikte bij koning [[Lodewijk IX van Frankrijk]] dat deze een aantal relieken van hem kocht voor veel geld. In 1249 vergezelde hij Lodewijk IX naar Damietta.

Zijn financiële situatie werd zo nijpend dat hij in 1248 zijn zoon [[Filips I van Courtenay|Filips]] in pand gaf aan de Venetiaanse firma Cà Ferro om nog een lening te kunnen afsluiten. Hij werd meegenomen naar de dogestad maar werd uiteindelijk vrijgekocht dankzij [[Alfons X van Castilië]].<ref>Tarek Peeters (2002), ''Een biografie van Filips van Courtenay (ca. 1240-1283): een vorst op de dool en onderzoek naar de titel ‘titulaire Latijnse keizer van Constantinopel''' (Scriptie KU Leuven - [http://www.ethesis.net/courtenay/courtenay_deel_1.htm Lees on-line]). [https://web.archive.org/web/20160304113212/http://www.ethesis.net/courtenay/courtenay_deel_1.htm Gearchiveerd] op 4 maart 2016.</ref>

Door een blunder bij het bewaken van de stad, slaagden de Byzantijnen van het [[keizerrijk Nicea]] onder leiding van [[Alexios Strategopoulos]] erin bij nacht op 24 juli 1261 Constantinopel voorgoed op het [[Latijnse Keizerrijk]] te heroveren. Boudewijn II vluchtte hierop naar het Griekse eiland [[Euboea]] terwijl [[Michaël VIII]] van de [[Paleologen]] de nieuwe keizer van het [[Byzantijnse Rijk]] werd.

== Voorouders ==
{| class="wikitable" style="background:#FFFFFF; font-size:85%; text-align:center"
|- bgcolor="#E0E0E0"
!colspan="9"|Voorouders van Boudewijn II van Namen
|-
|'''Overgrootouders'''
|colspan="2"|[[Lodewijk VI van Frankrijk]] (1081-1137) ∞ 1115 [[Adelheid van Maurienne]] (1092-1154)
|colspan="2"|[[Reinout van Courtenay]] (1110-1161) ∞ [[Helena van Donjon]] (-)
|colspan="2"|[[Boudewijn IV van Henegouwen]] (1110-1171) ∞ 1127 [[Aleidis van Namen]] (1110-1169)
|colspan="2"|[[Diederik van de Elzas]] (1100-1168) ∞ 1139 [[Sybille van Anjou]] (1116-1165)
|-
|'''Grootouders'''
|colspan="4"|[[Peter I van Courtenay]] (1126-1183) ∞ 1150 [[Elisabeth van Courtenay]] (1127-1205)
|colspan="4"|[[Boudewijn de Moedige]] (1150-1195)) ∞ 1139 [[Margaretha van de Elzas]] (1145-1194)
|-
|'''Ouders'''
|colspan="8"|[[Peter II van Courtenay]] (1167-1219)) ∞ 1193 [[Yolande van Henegouwen]] (1175-1219)
|-
|- bgcolor="#E0E0E0"
!colspan="9"|Boudewijn II van Namen (1217-1273)
|}

{{Commonscat|Baldwin II of Constantinople|Boudewijn II van Constantinopel}}
{{Appendix|1=Bronnen |2=
* Hugh Chisholm (red.) (1911), "Baldwin II (emperor of Romania)", ''Encyclopædia Britannica'' (11th ed.), Cambridge University Press.
* Robert L. Wolff (1954), "Mortgage and Redemption of an Emperor's Son: Castile and the Latin Empire of Constantinople", ''Speculum'' 29 (29): blz. 45–84. doi:10.2307/2853868.
;Noten
{{References}}
}}

[[Categorie:Latijns keizer van Constantinopel]]
[[Categorie:Graaf van Namen]]
[[Categorie:Huis Courtenay]]
[[Categorie:Heer van Courtenay]]
[[Categorie:Adel in de Nederlanden in de 13e eeuw|Constantinopel, Boudewijn II]]

Boudewijn II van Constantinopel - Bewerkingsoverzicht

Colani: 1 versie geïmporteerd