Brontekst bekijken van Godefroid du Faing d'Aigremont

'''Godefroid du Faing d'Aigremont''' ([[Mellier (plaats)|Mellier]], [[5 april]] [[1761]] - [[Luxemburg (stad)|Luxemburg]], [[21 april]] [[1834]]) was een [[Zuidelijke Nederlanden|Zuid-Nederlands]] edelman.

==Geschiedenis==
Du Faing behoorde tot een familie van wie de eerste adelbrieven dateerden van 1595. Ze waren verleend, met de titel ridder, door koning [[Filips II van Spanje|Filips II]] aan de krijgsman Gilles du Faing. In 1623 werd aan diezelfde Gilles, ondertussen heer van Ophasselt en raadsheer in de justitieraad van Luxemburg, een baronstitel verleend door koning [[Filips IV van Spanje|Filips IV]], gebaseerd op het tot baronie verheffen van de heerlijkheid [[Jamoigne]]. In 1661 werd aan zijn zoon, Philippe-François du Faing, baron van Jamoigne, raadsheer in de justitieraad van [[Hertogdom Luxemburg|Luxemburg]], adellijk gedeputeerde van deze staten, de titel van graaf van [[Ophasselt]] verleend, door verheffing tot graafschap van de heerlijkheid Ophasselt bij [[Geraardsbergen]]. Deze tak doofde in 1710 uit. Daarnaast werd in 1769 Mathieu-Joseph du Faing, heer van [[Kasteel van Aigremont|Aigremont]] opgenomen in de Tweede stand van Luxemburg. Hij was de overgrootvader van Godefroid du Faing.

Godefroid was een zoon van Mathieu-Joseph du Faing, lid van de adel van Luxemburg, heer van Aigremont, [[Mathon]] en [[Mesnil-Église|Mesnil]], en van Marie-Josèphe de Gérimont. Hijzelf was onder het [[ancien régime]] ontvanger van de gasthuizen in de stad Luxemburg.

Hij was tweeënveertig toen hij in 1803 trouwde met Marie-Jeanne de Nonancourt (1779-1837). Dit mag doen veronderstellen dat de revolutiejaren voor hem moeilijk waren. Ze hadden drie kinderen, van wie er twee in [[Izel]] geboren werden en een in [[Tintigny]]. Ze zorgden niet voor verdere afstammelingen, zodat de familie in mannelijke lijn in 1855 uitdoofde bij de dood van hun zoon Henri du Faing (1806-1855) en in vrouwelijke lijn in 1880 met de dood van hun dochter Anne du Faing (1804-1880), franciscanes, stichteres van het klooster op de Vismarkt van Luxemburg, waar ze overste van was.

In 1816 behoorde Godefroid tot de eerste groep die onder het [[Verenigd Koninkrijk der Nederlanden]] in de erfelijke adel werd erkend en benoemd werd in de [[Ridderschap (instituut)|Ridderschap]] van [[Groothertogdom Luxemburg (1815-1890)|Luxemburg]]. Hij was tevens lid van de [[Provinciale Staten (Nederland)|Provinciale Staten]] van Luxemburg.

==Literatuur==
* ''Généalogie du Faing'', in: Annuaire de la noblesse, Brussel, 1851.
* P. DE KESSEL, ''Livre d'or de la noblesse luxembourgeoise'', Aarlen, 1869.
* N. TILLIERE, ''Histoire de Jamoigne'', Aarlen, 1909.
* M. L. FAERASME, ''Ein Leben für die Armen und die Kranken'' (over zuster du Faing d'Aigremont), in: Luxemburger Mariënkalender, 1980.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, ''État présent de la noblesse belge'', Annuaire 1988, Brussel, 1988.
* Luc DUERLOO & Paul JANSSENS, ''Wapenboek van de Belgische adel'', Brussel, 1992.

{{DEFAULTSORT:FaingdAigremont, Godefroid du}}
[[Categorie:Zuid-Nederlandse adel (voor 1830)]]
[[Categorie:Ridderschap van Luxemburg]]
[[Categorie:Lid van de Provinciale Staten van Luxemburg]]